{"id":75,"date":"2021-12-16T12:10:34","date_gmt":"2021-12-16T11:10:34","guid":{"rendered":"https:\/\/mbrdlugoszyn.pl\/?page_id=75"},"modified":"2022-10-28T12:39:00","modified_gmt":"2022-10-28T10:39:00","slug":"historia-parafii","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/mbrdlugoszyn.pl\/?page_id=75","title":{"rendered":"historia parafii"},"content":{"rendered":"\n<figure class=\"wp-block-pullquote\"><blockquote><p><strong>D\u0141UGOSZYN <\/strong><\/p><\/blockquote><\/figure>\n\n\n\n<p><strong>Historia D\u0142ugoszyna<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Pierwsza wzmianka o D\u0142ugoszynie pochodzi z 1286 r., kiedy wie\u015b przesz\u0142a we w\u0142adanie zakonu templariuszy. &nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>W po\u0142owie XIV wieku osada przesz\u0142a na w\u0142asno\u015b\u0107 zakonu joannit\u00f3w i zosta\u0142a podporz\u0105dkowana komandorii w \u0141agowie. Wie\u015b liczy\u0142a 64 w\u0142\u00f3ki (1 w\u0142\u00f3ka to oko\u0142o 16 ha) z czego 4 nale\u017ca\u0142y do proboszcza.<\/p>\n\n\n\n<p>Oko\u0142o 1580 r. mistrz joannit\u00f3w, Martin von Hohenstein, wybudowa\u0142 m\u0142yn.<\/p>\n\n\n\n<p>W 1585 r. Bartolomaus Ringwald w zapiskach parafialnych odnotowa\u0142 wielk\u0105 zaraz\u0119 we wsi.<\/p>\n\n\n\n<p>W 1714 r. we wsi by\u0142o 16 du\u017cych gospodarstw i 4 mniejsze. Czynsz p\u0142acono bezpo\u015brednio mistrzowi joannit\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n<p>W 1774 r. wspomniano o istnieniu szko\u0142y, do kt\u00f3rej ucz\u0119szcza\u0142o 25 dzieci.<\/p>\n\n\n\n<p>W 1800 r. sp\u0142\u0105n\u0105\u0142 m\u0142yn, z kt\u00f3rego korzystali gospodarze z D\u0142ugoszyna, Drogomina i Miechowa.<\/p>\n\n\n\n<p>W 1809 r. osada liczy\u0142a 216 mieszka\u0144c\u00f3w i 29 dom\u00f3w. Od 1864 r. a\u017c do II wojny \u015bwiatowej dzia\u0142a\u0142a tu kopalnia w\u0119gla brunatnego \u201eEdward\u201d \u2013 druga co do wielko\u015bci na ziemi Lubuskiej.<\/p>\n\n\n\n<p>W okresie II wojny \u015bwiatowej na terenie D\u0142ugoszyna znajdowa\u0142 si\u0119 ob\u00f3z dla francuskich je\u0144c\u00f3w wojennych.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Historia ko\u015bcio\u0142a w D\u0142ugoszynie<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Istnienie ko\u015bcio\u0142a wzmiankowane jest ju\u017c w wieku XIV, chocia\u017c badania z lat 50-tych XX wieku, wskazuj\u0105, \u017ce wiek fundament\u00f3w ko\u015bcio\u0142a datowany jest na XIII wiek.<\/p>\n\n\n\n<p>Ksi\u0119ga magazynowa z 1663 r. podaje, \u017ce ko\u015bci\u00f3\u0142 by\u0142 budowl\u0105 drewnian\u0105 ze \u015bcianami wylepionymi glin\u0105.<\/p>\n\n\n\n<p>W latach 1714 \u2013 1717 wybudowano kosztem 638 talar\u00f3w nowy ko\u015bci\u00f3\u0142, kt\u00f3ry na pocz\u0105tku lat 30-tych XVIII wieku strawi\u0142 po\u017car.<\/p>\n\n\n\n<p>Obecny ko\u015bci\u00f3\u0142 wybudowano w latach 1733 \u2013 1736.<\/p>\n\n\n\n<p>W 1895 r. ko\u015bci\u00f3\u0142 d\u0142ugoszy\u0144ski przeszed\u0142 gruntowny remont.<\/p>\n\n\n\n<p>W 1907 r. drewniana wie\u017ca zosta\u0142a zast\u0105piona obecn\u0105. W okresie II wojny \u015bwiatowej ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 rozgrabiony, zdewastowano te\u017c organy.<\/p>\n\n\n\n<p>Do ko\u0144ca lat 50-tych \u015bwi\u0105tynia nie by\u0142a u\u017cytkowana. &nbsp;Po kilkumiesi\u0119cznym remoncie ko\u015bci\u00f3\u0142 doprowadzono do w\u0142a\u015bciwego stanu; zosta\u0142 po\u015bwi\u0119cony 07.10.1959 r.<\/p>\n\n\n\n<p>W trakcie remontu Miko\u0142aj P\u00f3lko wykona\u0142 o\u0142tarz i balaski. Jan Butor ufundowa\u0142 obraz Matki Bo\u017cej, namalowany przez Stefana Brunne, a Aniela Skrzypacz ufundowa\u0142a bo\u017conarodzeniow\u0105 szopk\u0119.<\/p>\n\n\n\n<p>Parafianie ze sk\u0142adek zakupili obrazy Drogi Krzy\u017cowej. Pierwotnie nale\u017c\u0105cy do D\u0142ugoszyna dzwon, przewieziono do katedry w Gorzowie Wlkp. Obecnie na wie\u017cy zawieszony jest dawny dzwon z Drogomina, zawieszono go 02.06.1984 r.<\/p>\n\n\n\n<p>W 1970 r. W\u0142adys\u0142aw Hrycaj z Trzebowa wykona\u0142 okna na wie\u017cy, ufundowane przez Jana Butora, warto wspomnie\u0107, \u017ce odnowi\u0142 je w maju 2022 roku, r\u00f3wnie\u017c mieszkaniec Trzebowa, Pawe\u0142 Grygorcewicz.<\/p>\n\n\n\n<p>Miejscowe parafianki: W\u0142adys\u0142awa Hrycaj i Leokadia Hanebauer wykona\u0142y komplet obrus\u00f3w&nbsp; i chor\u0105gwi.<\/p>\n\n\n\n<p>W 1978 r. zlikwidowano cmentarz przyko\u015bcielny. \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n\n<p>W 1984 r. zakupiono nowe tabernakulum. \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n\n<p>W 1987 r. wykonano nowe tynki elewacyjne, naprawiono pokrycie dachu i odmalowano wn\u0119trze.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-pullquote\"><blockquote><p><strong>BRZE\u0179NO<\/strong><\/p><\/blockquote><\/figure>\n\n\n\n<p><strong>Historia Brze\u017ana<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Pierwsza historyczna wzmianka o Brze\u017anie pochodzi \u00a0z 1286 r., kiedy to Aska\u0144czycy podarowali zakonowi templariuszy 5 wiosek z Sul\u0119cinem.<\/p>\n\n\n\n<p>Miejsce to zosta\u0142o zasiedlone w po\u0142owie XIII wieku przez okolicznych mieszka\u0144c\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n<p>Oko\u0142o 1350 r. wie\u015b przesz\u0142a na w\u0142asno\u015b\u0107 zakonu joannit\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n<p>W 1461 r. wie\u015b liczy\u0142a 60 w\u0142\u00f3k (1 w\u0142\u00f3ka to ok. 16 ha), &nbsp;z czego 4 nale\u017ca\u0142y do proboszcza, 1 do ko\u015bcio\u0142a, 23 by\u0142y oczynszowane, a reszta opuszczona; by\u0142a tu te\u017c karczma.<\/p>\n\n\n\n<p>W 1809 r. Brze\u017ano liczy\u0142o 12 du\u017cych gospodarstw, 5 \u015brednich, 3 ma\u0142e, 2 cha\u0142upnik\u00f3w i kowala; \u0142\u0105cznie 177 mieszka\u0144c\u00f3w i 34 domy.<\/p>\n\n\n\n<p>W 1865 r. osada liczy\u0142a ju\u017c 295 mieszka\u0144c\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Historia ko\u015bcio\u0142a w Brze\u017anie<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Pierwsza wzmianka o ko\u015bciele pochodzi z 1405 r. \u015awi\u0105tynia nale\u017ca\u0142a w\u00f3wczas do miasta. Patronami ko\u015bcio\u0142a byli joannici, a od XIX wieku, pa\u0144stwo pruskie.<\/p>\n\n\n\n<p>Istniej\u0105ca obecnie \u015bwi\u0105tynia jest trzeci\u0105 z kolei. \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n\n<p>O pierwszej brak informacji.<\/p>\n\n\n\n<p>Drugi z kolei ko\u015bci\u00f3\u0142 wzmiankowany jest w ksi\u0119gach z 1694 r.; by\u0142 budowl\u0105 drewnian\u0105.<\/p>\n\n\n\n<p>Obecny ko\u015bci\u00f3\u0142 wzniesiony zosta\u0142 w latach 1773 \u2013 1774. Ze \u015bwi\u0105tyni starszej przeniesiono wyposa\u017cenie (w tym o\u0142tarz, drewniana chrzcielnica).<\/p>\n\n\n\n<p>W 1918 r. zarekwirowano dzwon o \u015brednicy 85 cm i przetopiono go na potrzeby armii. W 1939 r. sprowadzono dzwon o \u015brednicy 66 cm z pobliskiego Trze\u015bni\u00f3wka (Gross Kirschbaum).<\/p>\n\n\n\n<p>W czasie II wojny \u015bwiatowej ko\u015bci\u00f3\u0142 nie ucierpia\u0142 i bezpo\u015brednio po jej zako\u0144czeniu m\u00f3g\u0142 s\u0142u\u017cy\u0107 wiernym. Uroczyste po\u015bwi\u0119cenie nast\u0105pi\u0142o 21.10.1945 r.<\/p>\n\n\n\n<p>W latach 70-tych XX wieku, przeprowadzono wi\u0119kszy remont, w trakcie, kt\u00f3rego wykonano nowe posadzki, naprawiono stropy, wydzielono salk\u0119 katechetyczn\u0105 na emporze i przeprowadzono konserwacj\u0119 o\u0142tarza.<\/p>\n\n\n\n<p>W latach 80-tych wykonano nowe tynki elewacyjne.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-pullquote\"><blockquote><p><strong>TRZEB\u00d3W<\/strong><\/p><\/blockquote><\/figure>\n\n\n\n<p><strong>Historia Trzebowa<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Pierwsza historyczna wzmianka o Trzebowie pochodzi z 1354 r., kiedy to wie\u015b nale\u017ca\u0142a do rodziny von Uchtenhagen.<\/p>\n\n\n\n<p>W 1466 r. osada wzmiankowana by\u0142a w\u015br\u00f3d posiad\u0142o\u015bci zakonu joannit\u00f3w. A\u017c do 1810 r. Trzeb\u00f3w nale\u017ca\u0142 do zakonnej komturii ze S\u0142o\u0144ska.<\/p>\n\n\n\n<p>W 1461 r. liczono w Trzebowie 32 w\u0142\u00f3ki (1 w\u0142\u00f3ka to oko\u0142o 16 ha).<\/p>\n\n\n\n<p>Od XVII wieku we wsi by\u0142a sta\u0142a liczba w\u0142\u00f3k: 32 du\u017ce gospodarstwa, 17 drobnych i 3 w\u0142\u00f3ki s\u0142u\u017cebne.<\/p>\n\n\n\n<p>W 1792 r. poza w\u00f3jtem wymienia si\u0119 13 du\u017cych gospodarstw, 14 ma\u0142ych i piekarza; \u0142\u0105cznie 180 mieszka\u0144c\u00f3w i 34 domy.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Historia ko\u015bcio\u0142a w Trzebowie<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Pierwsza \u015bwi\u0105tynia w Trzebowie zosta\u0142a wzniesiona&nbsp; na prze\u0142omie XIV i XV wieku.<\/p>\n\n\n\n<p>Ten wybudowany z kamienia i ceg\u0142y ceramicznej ko\u015bci\u00f3\u0142, za\u0142o\u017cony by\u0142 na planie prostok\u0105ta. Korpus budowli przykrywa\u0142 stromy dach.<\/p>\n\n\n\n<p>Nowy ko\u015bci\u00f3\u0142 wzniesiono w 1867 r. przy wykorzystaniu materia\u0142u budowlanego z obiektu starszego.<\/p>\n\n\n\n<p>Jeszcze w okresie mi\u0119dzywojennym, w Urz\u0119dzie Budowlanym, we Frankfurcie znajdowa\u0142y si\u0119 plany przebudowy ko\u015bcio\u0142a. W archiwum parafialnym w Drogominie z\u0142o\u017cone by\u0142y natomiast ksi\u0119gi ko\u015bcielne i rachunki prowadzone od 1719 r.<\/p>\n\n\n\n<p>W XIX i pierwszej po\u0142owie XX wieku, protestancki ko\u015bci\u00f3\u0142 w Trzebowie pozostawa\u0142 pod opiek\u0105 pa\u0144stwa.<\/p>\n\n\n\n<p>Po II wojnie \u015bwiatowej ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 przej\u0119ty przez katolik\u00f3w i po\u015bwi\u0119cony 31.10.1945 r.<\/p>\n\n\n\n<p>Bezpo\u015brednio po wojnie do ko\u015bcio\u0142a przewieziono o\u0142tarz pochodz\u0105cy ze \u015bwi\u0105tyni w D\u0142ugoszynie.<\/p>\n\n\n\n<p>W ostatnich latach ko\u015bci\u00f3\u0142 kilkukrotnie odmalowano, prze\u0142o\u017cono pokrycie dachu, wyremontowano wie\u017c\u0119 i wykonano nowa posadzk\u0119.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-pullquote\"><blockquote><p><strong>DROGOMIN<\/strong><\/p><\/blockquote><\/figure>\n\n\n\n<p><strong>Historia Drogomina<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Pierwsza historyczna wzmianka o Drogominie pochodzi z 1244 r., kiedy to osada wymieniona zosta\u0142a w\u015br\u00f3d 9 innych wsi darowanych wraz z Sul\u0119cinem zakonowi templariuszy przez komesa Mroczka.<\/p>\n\n\n\n<p>W 1354 r. wie\u015b wchodzi\u0142a w sk\u0142ad d\u00f3br Uchtenhagen\u00f3w ze S\u0142o\u0144ska.<\/p>\n\n\n\n<p>W 1405 r. we wsi by\u0142y 64 w\u0142\u00f3ki (1 w\u0142oka, to oko\u0142o 16 ha), z czego 4 w\u0142\u00f3ki nale\u017ca\u0142y do proboszcza, a 6 do w\u00f3jta.<\/p>\n\n\n\n<p>W 1437 r. dokument odnotowa\u0142 nazwiska kilku gospodarzy: Jodecke, Polentzk, Ysmack, Albrech, Nucima.<\/p>\n\n\n\n<p>W 1615 r. w Drogominie by\u0142y 54 w\u0142\u00f3ki (w tej liczbie 4 w\u0142\u00f3ki nale\u017c\u0105ce do parafii), 6 drobnych gospodarstw, 1 teren m\u0142ynarski i 2 zagrody s\u0142u\u017cebne.<\/p>\n\n\n\n<p>W 1774 r. wspomniana zosta\u0142a szko\u0142a, do kt\u00f3rej ucz\u0119szcza\u0142o 19 dzieci. W kolejnych spisach liczba du\u017cych gospodarstw pozostawa\u0142a ta sama, czyli \u2013 12.<\/p>\n\n\n\n<p>Drogomin wchodzi\u0142 w sk\u0142ad d\u00f3br joannit\u00f3w a\u017c do 1810 r.; potem wszed\u0142 w sk\u0142ad domeny pa\u0144stwowej.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Historia ko\u015bcio\u0142a w Drogominie<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Dost\u0119pna literatura datuje ko\u015bci\u00f3\u0142 na schy\u0142ek XV wieku. Mo\u017cliwe jednak, \u017ce istnia\u0142 tu wcze\u015bniejszy ko\u015bci\u00f3\u0142.<\/p>\n\n\n\n<p>\u015awi\u0105tynia drogomi\u0144ska a\u017c do XIX wieku pozostawa\u0142a pod patronatem zakonu joannit\u00f3w ze S\u0142o\u0144ska, nast\u0119pnie przej\u0119ta by\u0142a przez pa\u0144stwo pruskie.<\/p>\n\n\n\n<p>W miejscowym archiwum parafialnym jeszcze w okresie mi\u0119dzywojennym znajdowa\u0142y si\u0119 rachunki parafialne od 1663 r. i ksi\u0119gi od 1774 r.<\/p>\n\n\n\n<p>Na prze\u0142omie XVII i XVIII wieku ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 przebudowany; zmianom uleg\u0142a forma otwor\u00f3w okiennych.<\/p>\n\n\n\n<p>Mi\u0119dzy 1696 a 1697 r. wykonano nowy o\u0142tarz.<\/p>\n\n\n\n<p>W latach 1700 \u2013 1701 sporz\u0105dzono nowa ambon\u0119.<\/p>\n\n\n\n<p>W 1717 r. zbudowano stall\u0119 proboszczowsk\u0105.<\/p>\n\n\n\n<p>W 1871 r. wzniesiono now\u0105 wie\u017c\u0119 ko\u015bcio\u0142a, w miejsce zburzonej, starej wie\u017cy drewnianej.<\/p>\n\n\n\n<p>Podczas II wojny \u015bwiatowej ko\u015bci\u00f3\u0142 nie ucierpia\u0142, by\u0142 jednak zdewastowany i zaniedbany; wyposa\u017cenie ko\u015bcio\u0142a zosta\u0142o rozgrabione.<\/p>\n\n\n\n<p>W 1947 r. ocala\u0142e dzwony wywiezione zosta\u0142y do Sul\u0119cina, a stamt\u0105d do D\u0142ugoszyna. Wywiezione zosta\u0142y r\u00f3wnie\u017c organy.<\/p>\n\n\n\n<p>Na pocz\u0105tku lat 50-tych wn\u0119trze obiektu uporz\u0105dkowano i oddano miejscowym katolikom.<\/p>\n\n\n\n<p>Po\u015bwi\u0119cenie ko\u015bcio\u0142a nast\u0105pi\u0142o 20.06.1952 r.<\/p>\n\n\n\n<p>Na pocz\u0105tku lat 60-tych wykonano nowa podsufitk\u0119 stropu. Mieszka\u0144cy Drogomina: Matyka, Drobinoga i Gw\u00f3\u017ad\u017a, ufundowali okna z przeszkleniem witra\u017cowym, kt\u00f3re zamontowano w tym samym czasie.<\/p>\n\n\n\n<p>W po\u0142owie lat 60-tych dokonano prze\u0142o\u017cenia pokrycia dachu.<\/p>\n\n\n\n<p>W 1975 r. pan Wro\u0144ski namalowa\u0142 do ko\u015bcio\u0142a obraz przedstawiaj\u0105cy \u015bw. Wojciecha.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>D\u0141UGOSZYN Historia D\u0142ugoszyna Pierwsza wzmianka o D\u0142ugoszynie pochodzi z 1286 r., kiedy wie\u015b przesz\u0142a we w\u0142adanie zakonu templariuszy. &nbsp; W po\u0142owie XIV wieku osada przesz\u0142a na w\u0142asno\u015b\u0107 zakonu joannit\u00f3w i zosta\u0142a podporz\u0105dkowana komandorii w \u0141agowie. Wie\u015b liczy\u0142a 64 w\u0142\u00f3ki (1 w\u0142\u00f3ka to oko\u0142o 16 ha) z czego 4 nale\u017ca\u0142y do proboszcza. Oko\u0142o 1580 r. mistrz [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mbrdlugoszyn.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/75"}],"collection":[{"href":"https:\/\/mbrdlugoszyn.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/mbrdlugoszyn.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mbrdlugoszyn.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mbrdlugoszyn.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=75"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/mbrdlugoszyn.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/75\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":435,"href":"https:\/\/mbrdlugoszyn.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/75\/revisions\/435"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mbrdlugoszyn.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=75"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}